మంచు బొమ్మ

నిన్ను చూసిన క్షణానే నీ రూపును మలిచాను నా హృదయంలో ఓ మంచు శిల్పంలా
విధి ఆడే ఆటతో నీ రూపు ద్రవిభవించి చెరగని గాయం అవుతుంది నా లయలో
నా కన్నీరు ఉవ్వెత్తున ఎగసి నీ జ్ఞాపకాల బడభాగ్ని చిమ్ముతుంది నా కన్నుల సాగరంలో
నా కన్నీరుగా అయిన నిన్ను విడువలేని నా కన్నులు మారాయి తడి జాడేలేని ఓ ఎండమావిలా

నీకోసం నేను

మండుతున్న ఎండను శాంత పరిచే
తొలకరి చిరు జల్లులా వస్తాను
తీగలా నిన్ను అల్లుకొని నీ మదిలో
పువ్వులా ఆనంద రాగాలూ పలికిస్తాను
వసంతాన కూసే కోయిల రాగమై
నిన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసే కిల కిల రావం అవుతాను
చిలిపి చేష్టలతో నీలో హావా భావాలను
పలికించి హాయిగొలిపే పసిడిబొమ్మ నేనౌతాను

దూరదేశాన ఆలపించే మనస్సు

అందరికి దూరంగా ఉన్నంత మాత్రాన ఒంటరివి కావు
ప్రేమాభిమానాలకు ఎల్లలు హద్దులు ఉండవు
గాలి కన్నా వేగమైన మనస్సుతో నీ దూరతీరాన్ని చేరుకోగలవు
ఆ దూరతీరనా గల నీ ప్రేమను దగ్గరగా చూడగలవు

ప్రేమను ప్రేమించే ప్రేమ

ఓ అమ్మాయి నీవు అందంగా లేవు అన్నాను
కాని నీ చూపుల్లో చిక్కుకుంటాను అని గమనించలేదు

నీ తీయని పలుకులు విని నవ్వుకున్నాను
కాని నా మౌనంలోకి కూడా నువ్వే చేరతావనుకోలేదు

నీ ఊహల్లో నే వున్నా అనుకున్నా కాని
నా ఊహవి నువ్వే అవుతావు అనుకోలేదు

నీ చిలిపి చేష్టలు చూసి ఆనందించాను కాని
అవే నా జ్ఞాపకాలై కలచివేస్తాయని తెలుసుకోలేదు

నేనంటే నీకిష్టం అని ఊహించాను కాని
నాకు నువ్వంటే ఇష్టం అనిపిస్తున్నా చెప్పలేకపోతున్నాను

ఇదంతా ప్రేమో ఆకర్షనో తెలియదు
కాని నీ ద్యానవేదనతో నేను సతమతమౌతున్నాను

జోలా పాడాల్సిన నీవే జ్వాలలో తోశావు

పౌర్ణమి నాటి చంద్రునిలా ఉన్నా నిన్ను చూసి
నా మది నీ బానిస అవుతుందని దూరంగా పోసాగాను

నాతొ నడిచి వచ్చే నీ వెన్నెల వెలుగులను చూసి
వాడిపోతాయని మనస్సు చెప్పగా ఆగిపోయాను

నేను నీకు దగ్గరగా నడిచిన కొలది
నీవు దూరంగా నడిచినప్పుడు కూడా అలుపెరుగక పయనించాను

తప్పు నన్ను వీడిపోతున్న నీది కాదు,
నీకై పరుగుతీసే నా మనస్సుది అని అమావాస్యనాడు గ్రహించాను

బుద్దికి తెలిసిన ఈ నిజాన్ని మనస్సు ఒప్పుకోక
అమావాస్యలోను నీకై వెతికే ప్రేమదాసున్ని అయిపోయాను

ప్రేమ పిచ్చిదైతే పువ్వు పరిమళం ఎందుకు ?

జీవితం అంటే రంగుల హరివిల్లు అని నాకు తెలియజేశావు
నీ మాటలతో నాలో ప్రేమ అనే జ్వాలను రగిలించావు
నిన్ను చూడని క్షణం నేను నేనుగా లేకుండా చేశావు
నీవు మాట్లాడకున్న ఏదో తెలియని బాధ నాలో రేపుతున్నావు
నా ప్రేమను నీకు తెలియజేయలేక అనుక్షణం నలిగిపోతున్నాను
చూపులకే బాష వున్నా అవి నిన్ను నా చెంత చేర్చేవి అని ఆరాటపడుతున్నాను
నీకు చెప్పి దూరంగా వుండుట కంటే చెప్పక నీతోనే ఉండొచ్చు అని అనుకుంటూ జీవిస్తున్నాను

నా పంచ ప్రాణాలు నీవని

గులాబీ లాంటి నిన్ను చేరుకోడానికి అడ్డుగావున్న ముళ్ళ గాయాల్ని లెక్కచేయ్యను
అమ్మ పొత్తిళ్ళలోని హాయినీ నాన్న దగ్గర వున్నా చనువును నీలో కనుగొన్నాను
మంచులోని చల్లదనం వెన్నెల్లో వెలుగులు నీ లోగిళ్ళలో పొందగలను
నువ్వు నా చెంత వుంటే ఈ ప్రపంచాన్నే మరిచిపోయి ఉండగలను